I am fragile. I'm not perfect. But I am free

No kom eg på kva gårsdagen skulle vere godt for, i tillegg til å vere det nødvendige leddet for å nå morgondagen: Den gjorde meg veldig motivert for at dagen i dag ikkje skulle bli lik den forrige.

Difor har eg brukt fleire timar på diktanalyse.
Difor har eg ete det eg har lyst på, og teke livet med ro.
Difor tek eg no pause frå skulearbeidet, så får det gå som det går i morgon.
Difor skal eg kjenne godt etter kva eg eigentleg har lyst til å gjere no, og kva eg skal styre unna.
Prøve i alle fall.

Johanneskyrkja i går, då eg måtte ut og gå.

Var nødt til å forevige fargen på himmelen, for

akkurat den nyansen der er yndlingsfargen min.

Kanskje nettopp fordi der er fleire nyansar?

Eg synest i alle fall den er så ubeskriveleg fin.

Så evig, på ein måte.

Eg tikkar i takt med mitt tårn av sekundar

Dette har vore den mest vekk-kasta dagen eg har hatt på evigheiter.
Eller, den har sikkert vore godt for noko. Eg anar berre ikkje kva.

Postsecret

Jau, det er jo i vinden no, spesielt blant bloggarar, å brette ut ei ulideleg pinlig sanning om seg sjølv og sitt inste, trykt på eit eller anna bilete. Så eg har vel ikkje noko val.

 

 

 

Åh, det var godt å få letta hjartet. Takkfordet.

HEIA

GRATTIS MED DAGEN, DI SKJØNNE TAUS!

 

Håpe du kose deig mytji!

(Var det rett?)