Kritiske tilstandar

Når eg tysdag klokka kvart på elleve er ferdig med eksamen og har ferien framfor meg som eit uendeleg langt teppe av grønt gras, Grotlesanden, familie, vener, gard, lesestoff etter eige ønskje, sykkelturar, melon, sol og venleg sommarregn, skal eg:

• Puste fritt.

Så skal eg ha meg ei legendarisk shoppingrunde solo, før eg må byrje med flytting til ny leilegheit og nedvask av den gamle, og så vidare sånn. Men sistnemnde er berre kosearbeid, når ein ikkje har eit halvt år med pensum på skuldrane.

Ja, eg er dritlei, og ja - eg veit kor mikroskopisk ein eksamen er i ein større samanheng. Men den må likevel unnagjerast, og eg har eit Samvit Som Bestem.