Have you ever heard me laugh so easily? It's cause I'm growing up slowly.

I går var ein sånn velsigna fin dag. Det var sol, og det var ei oppklaring på noko som har skugga meg ei god stund no. Såleis vart det berre sol att.

Og smil, og venskap og impulsshopping av to kjolar - berre fordi eg var så glad, og fordi at eg kunne.
Fordi eg såg fargane ute, og høyrde våren i ein fuglestrupe.

Hjartet som ein av sambuarane mine har teikna på den reine og fine ruta mi.

Stjerner og pusar. Måtte jo berre ha.