Heldig

Eit dykk i dei mange biletemappene mine på dataen, som eg aldri har teke meg tid til å gå igjennom og rydde i, satte i gong eit skyll av glede, sakn, rørthet og lengsle. Gledar meg så ufatteleg mykje til juleferien, når eg skal heim, til alt og alle eg har så kjær, til alt det kjente og til minnene og draumane som ligg gøymt bak kvar ein stein. Ikkje fordi eg ikkje har det bra her eg er, men noko av det som er fint med å ha eit bein i heimebygda og eit bein i Bergen by, er lengsla etter det andre når ein har fått mykje av det eine.

Så heldig er eg som har så mykje - og så mange - å lengte etter.

Ubeskriveleg herlege stunder ved kjøkenbordet 

hos Momma, fri frå alt som smakar av stress.

... I nydelege Stranda.

Pusane!

Rommet mitt! (Ja, eg måtte ha meg sjølv i framgrunnen.

Kunne jo risikere at det var rommet som fekk all merksemda).

Sykle turar i NATUR, på VEIEN, og ikkje møte EITT 

EINASTE MENNESKE på fleire kilometer. 

Her i Bergen er det å sykle eit overbefolka fortaushelvete

der ein held på å bli drept kvar einaste gong. Heilt sant.

 

 

Grotlesanden <3 Som er like fantastisk uansett årstid.