Fire lukkelege på ein fredag

       

•  Sjå ein morgonfilm, berre fordi det er fridag og eg har lyst. God var den òg.

•  Å sjå til dei to pusungane til Michelle som eg er kattevakt for sidan ho er vekkreist. Sitte i leilegheita hennar med med ein malande liten godpus på fanget og ein vilter ein rundt beina.

• Lage ein kjempegod salat saman med mamma.

• Ein lang sykkeltur, der eg kom høgt opp med utsikt over dalen, og plutseleg fekk sjå ein heil hjorteflokk. Som fekk meg til å tenke på eit dikt av Inger Hagerup som sto i ei norskbok frå barne- eller ungdomsskulen, og som festa seg slik ved meg at det framleis gjev gjenlyd i minnet:

Kort møte

Bunnløst var rådyrets blikk da det så meg.

Foten fikk vinger av skrekk.

Bare et øyeblikk stirret det på meg.

Så fløy det dansende vekk 

Frihet og flukt. I hvert svevende hopp

Skjønnhetens edle balanse.

Hvordan må gleden i rådyrets kropp

Være når skrekken kan danse?

Tekst: Inger Hagerup