Utan tittel

Klarte nettopp å slette Norah-innlegget ved ein veldig feil. Då vart eg litt emosjonell. Men fann nokre upubliserte innlegg som eg får nøye dykk med i staden. Gjekk opp for meg at eg har ikkje fått skrive så masse om den nye, flotte tida her i den nye leilegheita og med dei nye jentene. No når alt tullet med husvert har ordna seg, er det berre fryd og gammen her i hus. Og eg har aldri hatt så fint rom, estetisk sett.
Gjekk forresten òg opp for meg at eg berre har publisert seks blogginnlegg i september. Skandale. Det er det lavaste talet eg held meg på bloggstatistikkmessig, og det er tredje gong det skjer. Første gong = desember -09 = eksamen. Andre gong = mai -10 = òg eksamen. September -10? Inga gyldig unnskyldning. Så denne månaden er det skjerpings. Eg skal faktisk slå månadsrekorden min på 21 innlegg. Der, no er det sagt. Bra at oktober er ein lang månad.

Nuvel.

Det har vore...

Tilrigging i ny leilegheit. Skru, hamre, kvelve, banne. Men ei handywoman lukkast alltid til slutt.

Ja, eg likar silkeband.

Draumefangaren får flagre i vinden.

Og vindfangaren gjer det same, mens den nyt solnedgongen kvar kveld saman med meg.

Det har vore innflyttingsfest. Der alle likte lampen. Elles spelte vi kort, prata, inntok drikke av eige val og gjorde slik ein elles gjer på sånt. Trur eg.

Rebecca, som no manglar bakkekontakt fordi ho sit på eit fly til India, og ikkje kjem att før i desember. Eg og Stine lurer på kva vi skal bruke rommet hennar til. Eg tenker hopperom (madrasser, puter, bamsar).

 

The gang.

 

Ina var der.

Eg hoppa i senga etterpå. For eg har éi-tjue-seng for første gong i mitt liv.

 

Lesing og middag ute på vår vesle veranda tidleg i september.

 

Med ein litt plagsom ven. Stikk'a. (Hoho, den satt).

Og eg blir aldri lei av utsikta frå glasa mine om kveldane.