Endelig

Tusen takk for fine kommentarar på forrige innlegg! Det gjekk finfint, og eg har no ei bachelorgrad (med mindre eg stryk på den eine eksamen som vi enno ikkje har fått vite resultatet på, men det trur eg ærleg talt ikkje. Tillatar meg difor å ta gledene på forskot, og for ein gongs skuld vike frå min vanlege vi-kan-aldri-vite-tankegong).

Når folk spør, skal eg ikkje lenger seie: "eg tek ei bachelorgrad i litteratur", men "eg har ei bachelorgrad i litteratur". Litteraturvitar. Rart, rart, rart. Men veldig fint.

Eg treng ikkje å studere meir. Men eg kan. Og eg vil.

Pusen var veldig støttande under den siste sprenglesinga.

Svensken for sin del stilte med kulinariske herlegheiter og hjartevarme ord.

H&M stilte med freistande utval for meg og mitt plutselige hav av tid og peng 

(alle gjev meg pengar når eg er stressa).

Desse dagane har flydd av garde i ein straum av gode kjensler. Det er så herleg å vere ferdig med ein eksamen og faktisk vere ferdig. Få fri i hovudet òg. 

Så velsigna ein er når det største problemet i eins liv faktisk er ein eksamen.

Elles desse dagane har eg jobba i barnehage, fiksa småting som har hopa seg opp, vore med fine menneske, passa tantejente, vore på nattkino og signert ny leigekontrakt hos verdas hyggelegaste eldre ektepar (ved sida av dei eg budde hos andre og tredje året på vidaregåande), der eg og Stine skal bu.

 Snart flyttar eg igjen. For niande gongen i mitt liv. Men det blir bra.