Kvardagslykke

I går fann eg eit litt bortgøymt tre som eg ikkje hadde lagt merke til før i den næraste parken her. Det hadde tre plankar spikra fast i seg, slik at eg kom meg opp på den tjukkaste greina (den som alltid pleier å vere så utilgjengeleg). Ned frå den hang ei disse i eit tau, som svinga ut over skråninga. Og så var det så fin vind i lauva, ein slik som tek tankane med seg til stader langt utanfor kvardagsjord. Eg vart euforisk.

Er så glad for at eg aldri skal bli vaksen.