Maaneskinsmøyane

Jordi søv i sitt Vinterlin

Bjørki den unge, rimkvit og fin,
stend som i Sylve skòri,
eller som bygd av Stjerneskin.

Jordi søv i sin Vinterblund.
Maanen lyser paa Himilrund.
Tusund av Diamantar
glimar um Grein i den frosne Lund.

Braakveikt blenkjande, straalerein
bivrar den Glitring um Kvist og Grein.
Det er liksom Lunden livde,
straadd med Perlur og Glimestein.

Stirande inn i den sylvblaa Glans

Veslemøy stend utan Hugs og Sans;

daa ser ho med ein Gong Møyar,

kvite Møyar som gjeng i Dans.

Kvite Møyar som gjeng i Ring;

stille sviv dei i Stìg og Sving.

Det er som ein Dans i Draumar

til Takt av stilslegt Sylvklokke-Kling.

Haare flyt i vallande Flaum

ned yvi Rygg som ein sylvgraa Straum.

Yvi dei bleike Vangar

Stjerne-Augo i stille Draum.

Tekst: Arne Garborg