På lesesalen

Slik har august sett ut:

Har hengt på lesesalen, stort sett mutters åleine (fiskar etter sympati, du kan legge den i kommentarfeltet).
Her har eg for så vidt alle livsnødvendigheiter, og det er jo fint, då.

(Beklagar at tjukkelestane ikkje viser på biletet, mamma).

Som de ser er eg post it-junkie, noko eg stadig blir mobba for. Men eg hadde nok ikkje kome langt i denne verda hadde det ikkje vore for post its, så det synest eg folk skal tenke på, assa.

Han Ivar må så klart vere med. Fekk denne av kjær veninne.

Snill, ukjend person som forstår.

Frå klassekamerat som òg forstår. Er så kjekt med folk som forstår.

Dykk andre kan berre drite i å snakke til meg på Facebook-chat!

Eg og musa mi (don't go there, man...) drøymer om fridom begge to.

(Set inn ugly cry her).

Wørd.

Til masterstudentar i litteratur å vere er kvaliteten på kjøleskapsdikta overraskande låg (kan vere det er folk frå andre fag som har slått seg laus òg, er jo fleire fag representert på lesesalen vår. Men eg mistenker sterkt at det var nokon av oss bokgeeksa som kom dragsande med denne magnetpoesien).

Arbeidstittelen på oppgåva mi er "Heile driten". Like kjekt kvar gong eg lagrar.

Elles då?

Neiduveit.