Eg vil tilbake...

... meir enn alt i verda akkurat no. Onsdagane på Sætregården gav ikkje rom for noko anna enn hest. Det var ein herleg fristad, og eit av veka sine høgdepunkt.

Sussi! Hesten "min". SAKN


Virginia, som eg rei av og til. SAKN

Men dagen måtte jo komme då vi var nøydde til å late att båsane, slukke lyset og gå. Og ikkje kome tilbake. Det er visst sånn det er.
Men det er lov å sakne. (Og å kome på besøk. For det har Marianne sagt).